Tags

, , , , , , , , ,

25ste Zeister Muziekdagen. Openingsconcert: Borodin Quartet, Christianne Stotijn, mezzosopraan, Ella Pavlovsky, piano: N.Mjaskovski. Strijkkwartet nr.13 in a, op.86; E.Chausson. Chanson perpétuelle, op.posth.37 voor mezzosopraan en pianokwintet; O.Respighi. Il Tramonto voor mezzosopraan en strijkkwartet; P.Tsjaikovski. Strijkkwartet nr.2 in F, op.22. Toegift: P.Tsjaikovski. Zoete droom uit Kinderalbum. (gehoord in Zeist op 16 augustus 2014)

Het festival Zeister Muziekdagen viert dit jaar zijn zilveren jubileum. Feestelijke concerten met toonaangevende musici en jonge ensembles die hun eerste stappen in de kamermuziek maken, masterclasses, tentoonstellingen, lezingen en kinderactiviteiten zullen alle deelnemers en het publiek ongetwijfeld ‘veel mooie, ontroerende en misschien zelfs magische momenten’ bezorgen. Deze momenten, die de artistieke leider van de Zeister Muziekdagen en de violist van het Jerusalem Quartet Alexander Pavlovsky aan iedereen van harte toewenst, waren al ruimschoots aanwezig bij het openingsconcert van het festival. Het aangekondigde concertprogramma wekte door de keuze voor, behalve Tsjaikovski, weinig gespeelde en niet aan iedereen bekende werken vele verwachtingen op. Dat deze verwachtingen waar werden gemaakt, is in vele opzichten te danken aan het meesterschap van de musici die het publiek van de eerste noot tot het laatste akkoord in hun greep hielden.

De sfeer van de avond werd vanaf het begin gezet door de Russische componist Nikolaj Mjaskovski: nostalgie, contemplatie, een vleugje verdriet over het vervlogen geluk van weleer. De componist zelf vergeleek zijn kwartetten met “instrumentale liederen zonder woorden”. Zijn Dertiende en chronologisch gezien laatste kwartet is licht en poëtisch, met rijkdom aan zangerige, lyrische thema’s en brede, uitgewerkte polyfone delen. Hoewel nr.13 als kennismaking met de kamermuziek van Mjaskovski geen gemakkelijke instap- en luistermuziek is, loodsten de musici van het Borodin Quartet het publiek moeiteloos en geïnspireerd door het vaak vrij dichte instrumentale klankveld (wat de reputatie van het genre strijkkwartet als intellectuele muziek opnieuw eer aan deed).

Na het verstilde verdriet van Mjaskovski’s zwanenzang overrompelde het Chanson perpétuelle (1898) van Ernest Chausson met verdriet en verlangen van een andere, dramatischer klankorde. Met veel intensiteit bracht Christianne Stotijn alle nuances over van deze muzikale tegenhanger van de ‘Schreeuw’ van Munch. Ze schakelde moeiteloos om van gelukkige herinneringen naar eenzaamheid en verdriet, van recitatief naar arioso. De passie en dramatiek van de tekst van Cros en de muziek van Chausson werden versterkt door de instrumentale partijen waar alle motieven steeds terugkwamen om met een perfecte cadens afgesloten te worden. Ook in Respighi viel het op hoe goed musici en zangeres op elkaar afgestemd waren. Samen met het Borodin Quartet voerde Stotijn deze avond een ware mini-opera uit. In de veeleisende partij van Il Tramonto (De Zonsondergang, 1914) klonk haar buigzame en kleurrijke stem in alle registers even vol en warm.

Na de pauze volgde het meest bekende werk van deze avond: het Tweede strijkkwartet (1874) van Tsjaikovski. De componist beweerde ooit dat hij zijn kwartet in één adem geschreven had. Vanavond waren het de musici die het kwartet voor het ademloos luisterende publiek in één adem uitvoerden. De lichte nostalgie van het Adagio en Andante, de sprankelende lichtvoetigheid van het Scherzo en de alles ontstijgende hoop van de Finale, – de klanken van Tsjaikovski zweefden als een lichte verfrissende bries door de kerk. In Zoete droom uit Tsjaikovski’s Kinderalbum vond het Borodin Quartet de perfecte afsluiting van deze avond.

Een openingsconcert zoals dit verdient complimenten voor de organisatoren en artistieke leiding die de kamermuziekliefhebbers met een avond vol muzikale ontdekkingen en nieuw ontmoetingen beloonden. Gezien het festivalprogramma beloven de komende dagen in Zeist nog veel meer interessante en niet alledaagse werken uit het kamermuziekrepertoire. ©Olga de Kort- RMiN, 2014.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties